Fransa’daki Bordeaux Üniversitesinden bilim insanlarının yürüttüğü yeni araştırma, kronik yalnızlık yaşayan yaşlıların demansa yakalanma ihtimalinin belirgin biçimde yükseldiğini ortaya koydu. Çalışmada 1988-2018 yılları arasında 65 yaş üstü 3 bin 777 kişi takip edildi.
Araştırmacılar katılımcıları yalnızlık düzeylerine göre “hiç yalnız olmayanlar”, “ara sıra yalnızlık yaşayanlar” ve “kronik yalnızlık yaşayanlar” olmak üzere üç ayrı grupta topladı.
Elde edilen veriler, kronik yalnızlık grubundaki katılımcıların yüzde 49’unda demans geliştiğini gösterdi. Aynı oran, ara sıra yalnızlık hissedenlerde yüzde 34, hiç yalnızlık yaşamayanlarda ise yüzde 33 düzeyinde kaldı.
İstatistiksel analizlere göre kronik yalnızlık, hiç yalnızlık hissetmeyenlerle kıyaslandığında demans riskini yüzde 38 oranında artırıyor. Zaman zaman yaşanan yalnızlığın ise risk üzerinde anlamlı bir etkisi saptanmadı.
Bordeaux Halk Sağlığı Merkezi’nin kıdemli araştırmacısı Karine Peres, basına yaptığı yazılı açıklamada şu değerlendirmeyi yaptı: “Çoğu insan yaşamının bir döneminde yalnızlık yaşıyor ancak demans riskini artırabilecek olan, yalnızlığın kronik ve kalıcı hale gelmesi. Bu ayrım çok önemli.”
Peres, kronik yalnızlığın uzun süreli strese yol açtığını, bağışıklık sistemini olumsuz etkileyerek iltihaplanmayı tetiklediğini vurguladı.
Uzman isim, yalnızlığın hareketsizlik ve yetersiz beslenmeyle de ilişkili olduğuna dikkat çekti. Peres’e göre bu tablo, demans için önemli birer risk etkeni olan kalp-damar hastalıklarını ve diyabeti tetikleyebiliyor.
Araştırmanın başyazarı Bordeaux Üniversitesi’nden Yvanna Simon ise şu görüşü dile getirdi: “Sağlık çalışanları, sosyal hizmet uzmanları ve politika yapıcılar, toplumsal risk göstergesi olarak yalnızca birlikte yaşama durumuna odaklanmamalı, kişilerin bağ kurma ve yalnızlık konusundaki kendi algılarını da hesaba katmalı.”
Çalışmanın bulguları, alanında uluslararası bir bilimsel dergide yayımlandı.