Doktorlar Haber Doktorların her şeyden haberi olacak
Son yıllarda kamu ve üniversite hastanelerinde uygulamaya konulan dağınık yerleşke modeli, tıpta uzmanlık eğitimi alan asistan hekimlerin çalışma ve yaşam koşullarını zorlaştırdığı yönünde ciddi eleştirilere neden oldu. Bu sistem ile eğitim kurumlarının farklı binalara yayılması, hem hizmet organizasyonunda aksamalara yol açıyor hem de asistan hekimlerin gündelik yaşamını olumsuz etkiliyor.
Eğitim ve çalışma koşullarında aksamalar
-
Türk Tabipleri Birliği temsilcileri, birçok köklü sağlık kurumunun farklı binalarda faaliyet göstermesinin, asistan hekimlerin eğitim sürekliliğini ve hasta bakım kalitesini olumsuz etkilediğini vurguluyor. Bu durum, eğitim ve hizmet sürecinde lojistik zorluklara yol açıyor.
-
Dağınık yerleşkelerde görev yapan hekimler, farklı klinikler arasında gidip gelmek zorunda kalıyor; bu da hem eğitim programlarının bütünlüğünü bozuyor hem de günlük hareket zorluklarına neden oluyor.
Asistan hekimlerin yaşam koşulları
-
Bir asistan hekim, özellikle cerrahi branşlarda sabah erken saatlerde hastanede olması gerektiğini, toplu ulaşımın sınırlı olduğu erken saatlerde taşınmanın zor olduğunu belirtti. Bu durum, ailesinden ve uygun bir yaşam alanından uzak kalma gibi sorunlara yol açıyor.
-
Asistan hekim, kira ücretlerinin yükselmesi nedeniyle maaşının barınma giderlerini karşılamadığını, bu yüzden evini taşıyamadığını söyledi. Günlük yaşamda uzun yolculuklar ve artan ulaşım maliyeti de ek bir sıkıntı oluşturuyor.
Kadın hekimlerin özel zorlukları
-
Asistan hekimlerden biri, çalışma saatlerinin belirsizliği nedeniyle daha güvenli semtlerde yaşamayı tercih ettiğini ancak ekonomik koşullar bunun önünde engel oluşturduğunu ifade etti. Bu durum, özellikle kadın hekimlerin yaşam planlamasını daha da zorlaştırıyor.
Sorunun temelinde ne var?
Eleştiriler, hastane yerleşkelerinin bilimsel planlama yapılmadan parçalı hale getirilmesinin eğitim ve hizmet süreçlerini tükenmişlik ve lojistik zorluklara sürüklediğini ortaya koyuyor. Eğitim veren öğretim üyeleriyle asistan hekimlerin aynı mekânda bulunamaması, eğitim etkileşimini zayıflatırken, hasta bakım süreçlerinin de gecikmesine sebep olabiliyor. Bunlar, tıpta uzmanlık eğitimini çıkmaza sokan yapısal sorunlar olarak öne çıkıyor.
